|
|
                  
|
Een van de oudste en eerste Japanse disciplines om met de blote hand
gevechten te leveren, naast het gebruik van de wapens is de Daito Ryu.
Volgens de laatste bronnen dateren de instructie manuscripten van
bepaalde "secret martial arts" van de Kamakura periode. Het ontstaan van
de Daito Ryu wordt toegeschreven aan de Minamoto Yoshimitsu
Deze gevechtskunst werd gedurende eeuwen bedreven door de Minamoto-clan alvorens deze door de Takeda familie werd overgenomen, en gedeeltelijk voor de militaire clan van de Aizu. Daito-ryu wordt gelinkt met de 6de zoon van Keizer Seiwa, Prins Sadasumi (9 de eeuw) . Yoshimitsu, een briliant tacticus en strateeg was bedreven in vele
gevechtskunsten. Hij was tot de ontdekking gekomen dat de handen en
polsen, onbeschermd zeer kwetsbaar zijn. Daito-Ryu Aiki-jutsu : het ontstaan en zijn geschiedenis : Algemeen wordt aanvaard dat Shinra Yoshimitsu Minamoto (1057-1127 ),
3de zoon van Minamoto Yoriyoshi en 5de generatie afstammeling
van de Japanse keizer Fujiwara Seiwa (van de Minamoto dynastie) de
schepper is van deze gevechtskunst. Dit is terug te vinden in
documenten, die nog steeds in het bezit zijn van de Takeda familie .
De technieken werden in het grootste geheim overgedragen aan de familieleden,die op hun beurt les gaven aan de strijders van de clan. Deze traditie duurde tot het midden van de 20ste eeuw. Uit documenten is gebleken dat Minamoto Yoshiniyo (zoon van Minamoto Yoshimitsu) verhuisde naar de provincie Kai (naast het huidige Tokyo ,in 1087) en daar de clan naam Kai genji Takeda aannam. Hiermee werd de Takeda clan geboren . Na 1087 zijn er verschillende bronnen, manuscripten die de namen van de Minamoto clan vermelden, waaronder die van zijn vader Yoshimitsu, zijn oom Yoshiie en zijn grootvader Yoriyoshi. En dit vooral in literatuur uit de Japanse Heian periode. Historisch wordt Japan na het ontstaan van de eerste hoofdstad Nara ingedeeld in: Nara 710 – 794 Heian tot 1195 een periode van keizerlijke macht Kamakura tot 1333 het leidershap van de Shoguns Ashikaga tot 1392 Muromachi tot 1572 Momoyama tot 1603 tijdens deze laatste drie waren er voortdurend interne oorlogen om de macht Edo tot 1867 verval van de Shogun en herstel van de keizerlijke macht Meiji tot 1912 begin van het modern Japan (industrieel en sociaal) Yoshimitsu en zijn broer blijven in het geheugen gegrift als zeer meedogenloos en wreed in hun technieken. Tijdens de oorlog in Gosannen (1053-1087) voerden zij dissecties uit op de lichamen van gesneuvelden. Met deze verworven kennis inzake de ligging en het verloop van zenuwen, spieren en beenderen verbeterden zij hun techniek. In onze streken werd de anatomie van de mens pas 500 jaar later vastgelegd door Vesalius (1515-1564). Een speciale vermelding in de geschiedenis van de Takeda clan: Takeda
Shingen (1521-1573) die vooral vecht in dienst van Shogun Ashikaga en
geen enkel veldslag verloor, wordt later vermoord tijdens een reis naar
de hoofdstad.
Volgens historici was dit het einde van de Muromachi periode en het begin van de nieuwe clan shoguns van Tokugawa . Een andere heroïsche strijd is de oorlog van Nagashino (1575), dit is het einde van de "bushido" zelf. Yeiyasu Tokugawa zetten voor het eerst vuurwapens in waardoor 15 000 ruiters, de trots van de Takeda clan volledig afgeslacht worden. In 1582 volgt de invasie van de provincie Kai en valt de laatste vesting van de Takeda clan. Na deze nederlaag pleegt Takeda Katsuyori (1534-1582) samen met heel
zijn familie "seppuku ", rituele zelfmoord .
Pas in 1664, bijna een eeuw na de nederlagen van de Takeda’s wordt er terug openlijk les gegeven in gevechts- en aanvalstechnieken. Documenten van 1674 vermelden een groot aantal dojo’s die les geven aan de Aizu clan. De voornaamste zijn: 5 zwaard en 2 jujutsu scholen (de befaamde
Mizu-no-Shint-ryu en Shinmyo-ryu) Hierna volgen er 250 jaar van relatieve vrede en isolatie van de rest van de wereld. Dit was de oorzaak van het uitbarsten van de Boshin oorlog in 1868. De Takeda clan bleef de Shoguns steunen onder het gezag van de Aizu clan in de strijd tegen de keizerlijke Meiji dynastie. Het was tijdens deze oorlogsperiode dat Takeda Sokaku
(1860-1943) werd geboren. Zijn vader Takeda Sokichi (1830-1905)
afstammeling in rechte lijn van de Takeda familie had hem echter heel de
tijd verborgen voor de vijandelijkheden . Sokaku Takeda ,de laatste der ouderwetse krijgers. Enkele van zijn voornaamste studenten waren : ministers, generaals, admiraals, rechters, zakenmensen, politieagenten …zoals : Matsuda Hosaku, Takuma Hisa Yoshi Sagawa, Yamamoto Kauyoshi, Kodo Horikwa, Morhei Ueshiba, Ryuho Okuyama en vele andere . Op basis van het Daito-Ryu Aikijujutsu-consept zullen zij andere scholen oprichten waaronder Aikido, Hapkido, Hakko-Ryu en Shorinji-kempo de voornaamste zijn .
Sokaku Takeda werd geboren in 1860 in Aizu (de huidige Fukushima prefectuur). In een land van heldhaftige samoerai behoorden deze Aizu-krijgers tot de meest gevreesde. De hele provincie vormde een "schatkamer van de krijgskunsten". Vanaf het moment dat Sokaku leerde lopen ontving hij onderricht in zwaardkunst, speervechten, jujutsu en sumo van zijn buiten gewoon strenge grootvader Soemon en zijn vader Sokichi. Zij schroeiden zijn vingers als hij de techniek niet snel genoeg leerde. In zijn tienerjaren zwierf hij van oefenruimte naar oefenruimte, meer
onheil stichtend dan een voorbeeld van toegewijde leerling. In 1875
stierf Sokaku’s oudere broer plotseling. De jonge zwaardvechter kreeg de
opdracht terug te keren naar Aizu om de overgeërfde functie van Shinto
priester op zich te nemen. Om de beginselen van dit ambt te leren werd
Sokaku naar de eminente geleerd-krijgskunstenaar-priester Saigo
Tanomo gestuurd .
Tanomo, de belangrijkste adviseur van de Aizu edelen, was een van de weinige functionarissen die er bij de Aizu leiders op aandrong geen verzet te plegen tegen de nieuwe Meiji regering . Tanomo had zijn kennis in eerste instantie overgedragen aan zijn,
volgens sommige illegaal, geadopteerde zoon Shiro (1872-1923). Shiro’s
talent trok later de aandacht van Jigoro Kano, die de
jonge krijgskunstenaar onmiddellijk aanwierf voor de zojuist opgerichte
Kodokan Judo oefenruimte. Uiteindelijk liet Tanomo zijn keus vallen op Sokaku. Sokaku bracht zijn jeugd door als "straatvechter ". Hij was betrokken in honderden gevechten op leven en dood, waar regels ontbraken . In 1880 nam Sokaku zijn studie weer op bij Tanomo in de Toshogu Tempel te Nikko . Pas in 1889 onderwees Tanomo aan Sokaku de laatste oshiki-uchi technieken en overhandigde hem volgende vers als een soort diploma :
Tussen 1899 en 1915 ontmoet Sokaku Morihei. Hij zal 20 jaar (1915-1936) zijn meest toegewijde leerling zijn. Morihei bouwde een dojo en een huis voor Sokaku op zijn eigen grondgebied en nodigde de meester uit om er te onderrichten. In 1936 richt hij zijn eigen school "Aikido" op . Niemand begrijp waarom Ueshiba Morihei uiteindelijk brak met zijn meester Sokaku na 20 jaar totale trouw. Sommige kronieken vermelden een meer dan gezonde belangstelling van Sokaku voor de vrouw van Ueshiba.
Ook al was Sokaku onmiskenbaar een buitengewoon
krijgskunstenaar en zeker een van de meest getalenteerde budoka
aller tijden, zijn karakter was niet altijd even hoogstaand. Hij was
humeurig, ijdel en arrogant. Eveneens gaf hij blijk van een
buitensporige trots vanwege de vele tegenstanders die hij had
neergesabeld. Maar hij was als de dood voor hun geesten, die hem, naar
hij zelf zei ‘s nachts kwelden.
|
Minamoto Yoshimitsu
